Wensdoel C9

C9 De vaste kerkbanken zijn uit de kerkzaal, waardoor een dynamische en ontspannen sfeer ontstaat. Elke zondag of activiteit is er ruimte om de zaal anders in te delen.
Wat zijn achterliggende gedachten, voor zover te achterhalen? Er is behoefte aan een andere sfeer in de diensten. Van een meer formele ‘luister’-opstelling waarin het publiek gericht is op wat er op het podium gebeurt, naar een ‘beleef’-opstelling waar de mensen op de banken geen publiek meer zijn, maar medevormgevers aan het gebeuren. Een minder formele inrichting van de kerkzaal zal ook meer informeel gedrag oproepen.
Overwegingen vooraf
  • De inrichting van de kerkzaal staat ten dienste van de liturgie en is geen doel op zich.
  • Liturgische vernieuwing staat voorop, dus eerst ontdekken wat we met liturgie kunnen en willen voor we de inrichting van de kerkzaal eventueel daarop aanpassen.
Hoe zou de gewenste situatie eruit kunnen zien?

De opstelling van banken in rijen achter elkaar is vervangen door een opstelling waarbij de kerkgangers elkaar kunnen aankijken. De sfeer is die van een grote huiskamer met lage en hoge stoelen en banken, met lage en hogere tafeltjes daartussenin. Er is aan het begin van de bijeenkomst iets te drinken te krijgen dat mensen meenemen naar hun zitplaats.

De diensten zijn meer interactief. Er wordt meer onderling gedeeld en samen beleefd.

Wat zijn mogelijke nadelen en belemmeringen en hoe zouden die ondervangen kunnen worden?

In de huidige situatie (voor corona) zien we dat velen een vaste plaats kiezen in de kerkbanken. Toch zitten we daar wel allemaal in één grote samenstelling en ervaren we de gemeente als een eenheid. Als er een opstelling zoals hierboven voorgesteld zullen toch weer vastere patronen gaan ontstaan en vastere samenstellingen aan de tafels, zoals ook bij het koffiedrinken plaats vindt. Dan is de eenheid van de gemeente verbroken en ontstaan er 'bubbels'. Elke week aanpassen van de inrichting leidt tot een onrustige situatie in de diensten. Verplicht een mogelijke vaste samenstelling van tafeltjes doorbreken is ongewenst.

Een kerkdienst beleven als iets dat “meer dan het gewone” is, dat “uitstijgt boven het dagelijkse” komt minder tot zijn recht komt in een meer café-achtige opstelling in de kerkzaal met iets te drinken erbij.

Het weghalen en herplaatsen van de banken is veel werk, dus is regelmatig aanpassen van de kerkzaal niet haalbaar. We willen echter niet uitsluiten dat er met een serie diensten wordt geëxperimenteerd, waarbij de kerkbanken zijn weggehaald en er een andere opstelling is.

De banken zijn een onderdeel van de “monumentenstatus” die de kerkzaal inmiddels heeft, en waarmee ook geld is binnengehaald voor de renovatie van de kerkzaal.

We moeten ook bedenken dat niet alle uitleggers zich thuis zullen voelen in de “café-opstelling”. In plaats van ons arsenaal aan uitleggers nog verder te beperken zouden we dat juist graag willen uitbreiden. Ook dat is een manier om ons uit onze “comfortzone” te halen.

Een meerderheid van de werkgroep ziet om bovenstaande redenen te veel niet te ondervangen bezwaren in het standaard weghalen van de banken.

Wat is er nodig? Dit is een punt waar onderzoek naar het draagvlak noodzakelijk is.