Afscheid, dood, verder leven met verlies, hoeveel aandacht krijgt dat bij ons in de kerk, in onze gesprekken? We hebben ons erover verbaasd hoe weinig we het daarover hebben. We besloten om daar verandering in te brengen. Met een tweetal kerkdiensten en een workshop over ’Zinvol verder leven met verlies’.

Workshop

In de workshop - die op 2 mei jl. werd gehouden - gingen we met elkaar in gesprek over onze ervaringen met afscheid. Daarin deelden we met elkaar hoe afscheid bij ons leven hoort, hoe we er verder mee leven. Het ging daarbij niet alleen om rouw door de dood. We nemen ons hele leven afscheid, zoals bij verlies van werk, gezondheid, afscheid van je partner of je land.

Diensten

Verdriet en rouw kent vele oorzaken: het verlies van een naaste, verlies van gezondheid, afscheid nemen van een verwachte toekomst die niet komt.

Net als de liefde voor wat verloren is, stopt rouw nooit, ze zijn aan elkaar verbonden. 

Na het verlies komt het doorléven van de rouw, de rouw is overal om je heen en in je, soms besta je alleen uit rouw. Hoe kun je de rouw doorléven, in jezelf en met anderen. Wat kunnen de mensen om je heen doen bij zo een intens verdriet, welke woorden hebben zij, die kunnen troosten? Welke woorden heb je zelf?

En het leven gaat ook weer door, het dóórleven. Lukt het om daaraan mee te doen, of lukt het vooralsnog even niet? Welke steun heb je nodig, welke steun kunnen wij elkaar geven?

We gebruiken het beeld van een roeiboot met twee spanen: de ene spaan als symbool van verdriet en rouw, de andere als symbool van levenskracht. Beide spanen zijn nodig om, hoe bochtig de weg ook, met de rouw door te leven. 

6 september 2026
‘wat je verloren hebt en blijft verliezen’
Uitleg: Riekje van Osnabrugge

13 september 2026
‘wat zich (opnieuw) aandient als leven’
Uitleg: Annelies Jans