Verdriet en rouw kent vele oorzaken: het verlies van een naaste, verlies van gezondheid, afscheid nemen van een verwachte toekomst die niet komt.
Net als de liefde voor wat verloren is, stopt rouw nooit, ze zijn aan elkaar verbonden.
Na het verlies komt het doorléven van de rouw, de rouw is overal om je heen en in je, soms besta je alleen uit rouw. Hoe kun je de rouw doorléven, in jezelf en met anderen. Wat kunnen de mensen om je heen doen bij zo een intens verdriet, welke woorden hebben zij, die kunnen troosten? Welke woorden heb je zelf?
En het leven gaat ook weer door, het dóórleven. Lukt het om daaraan mee te doen, of lukt het vooralsnog even niet? Welke steun heb je nodig, welke steun kunnen wij elkaar geven?
We gebruiken het beeld van een roeiboot met twee spanen: de ene spaan als symbool van verdriet en rouw, de andere als symbool van levenskracht. Beide spanen zijn nodig om, hoe bochtig de weg ook, met de rouw door te leven.
6 september 2026
Verder leven met verlies: doorléven en dóórleven
‘wat je verloren hebt en blijft verliezen’
Uitleg: Riekje van Osnabrugge
13 september 2026
Verder leven met verlies: doorléven en dóórleven
‘wat zich (opnieuw) aandient als leven’
Uitleg: Annelies Jans