Elizaveta, Madina en Sabina Mezhidova
“Assembling the Gaze”
Holiday
Kunst in de Keizersgrachtkerk
“Assembling the Gaze” is een familieproject van drie kunstenaars — Elizaveta, Madina en Sabina Mezhidova — wier praktijken elkaar ontmoeten in de gedeelde ruimte tussen fragment en geheel. In de Tuinzaal hangen van maart t/m mei werken van deze kunstenaarsfamilie.
Elizaveta werkt met glasmozaïek. Haar beelden zijn opgebouwd uit zorgvuldig gesneden stukken gekleurd glas, waarbij elk element is gekozen om zijn tint, hoek en lichtreflectie. Zij werkt met glasmozaïek en is geïnteresseerd in het moment waarop een hard, koud materiaal van binnenuit begint te gloeien en tot leven komt. Elk klein fragment — zijn kleur, hoek en snede — is van belang voor het uiteindelijke beeld. Haar praktijk is geworteld in handmatig, bijna ambachtelijk werk. Door herhaling en nauwgezette aandacht voor het materiaal ontstaat een meditatieve toestand. Mozaïek is voor haar een manier om licht te verzamelen uit fragmenten, een zoektocht naar heelheid op een plek waar alles aanvankelijk gebroken of gescheiden lijkt.
Madina en Sabina schilderen met acryl in een pointillistische techniek en construeren scènes van kinderen en hun huisdieren door ritmische reeksen van kleine stippen. Daarnaast maken Madina en Sabina ook zeer unieke werken van plasticine, eveneens uitgevoerd in een pointillistische techniek. Deze werken worden opgebouwd uit duizenden kleine bolletjes, die stuk voor stuk met de hand worden gerold en geplaatst. Net als in hun schilderijen ontstaat het beeld door geduld, herhaling en aandacht voor detail. Het tactiele karakter van het materiaal voegt een extra laag toe aan hun werk: de stippen zijn niet alleen zichtbaar, maar ook voelbaar aanwezig. Zo vertalen Madina en Sabina het pointillisme naar een sculpturale vorm, waarin tijd, zorg en lichamelijke betrokkenheid een essentiële rol spelen.
Op het eerste gezicht behoren glasmozaïek en pointillisme tot verschillende tradities. Toch onthullen ze in dit project een gemeenschappelijke logica: een meditatieve, repetitieve handeling die een veelheid aan kleine tekens omzet in een samenhangend beeld. De kijker wordt uitgenodigd om tussen twee posities te schakelen — dicht genoeg staan om elke scherf en stip waar te nemen, en een stap terug doen om te zien hoe ze samen figuren, gezichten en stille vertellingen vormen.
Kinderen en dieren verschijnen vaak in het werk van Madina en Sabina en belichamen een wereld van vertrouwen, openheid en kwetsbaarheid. Hun schilderijen vangen kleine, intieme momenten: een gedeelde blik, een vertrouwd gebaar, de alledaagse nabijheid tussen een kind en zijn of haar metgezel. Elizaveta’s mozaïeken weerspiegelen deze aandacht voor innerlijk licht, door helderheid te verzamelen uit glasfragmenten en ze te rangschikken tot beelden die zowel solide als doorschijnend aanvoelen.
Het project is niet alleen geworteld in techniek, maar ook in de familieband tussen de kunstenaars. Een moeder en twee dochters ontwikkelen elk een eigen visuele stem, terwijl ze één manier van kijken delen: dat heelheid iets is wat we geduldig samenstellen uit vele delen. In “Assembling the Gaze” worden mozaïek en pointillisme parallelle talen die dezelfde vraag stellen:
Hoeveel tijd en aandacht kost het om werkelijk te zien?
Voor informatie: Agnes Vlaanderen-Jansen en Bert Janssen
